Reisgenoten - jij zelf

Reisgenoten - jij zelf

"Ik vind steun in mijzelf en voel me sterker."

De pelgrimsstaf kan onderweg je steun en toeverlaat zijn. De staf die pelgrims op het Japanse eiland Shikoku meenemen symboliseert de monnik Kobo Daisha, die aan het begin staat van deze tocht langs 88 tempels. Hij gaat zo als het ware samen met hen op pad. Andere pelgrims kiezen er bewust voor géén staf mee te nemen, zèlf extra aandacht te besteden aan een goede balans en een goed ritme, en zo meer steun in zichzelf te vinden.

Een pelgrimsreis in 7 etappes


  

Laat je inspireren door mensen die vóór jou op pad gingen, en...

volg dan je eigen spoor.

De oproep

"Ik word uitgedaagd".


Het huisje (rechterkant) symboliseert je leven van alledag.
De oproep doet je besluiten om je vertrouwde omgeving achter je te laten en op reis te gaan

Het vertrek

"Ik ga de uitdaging aan, ik ga op reis."


De rugzak symboliseert je beslissing om echt op pad te gaan.
Neem niet meer mee dan je echt nodig hebt:

Als je je rugzak te vol stopt, heb je geen plek meer voor nieuwe ervaringen.”
(Een pelgrim)

Op reis

 "Ik word werkelijk getest."


Het labyrint is een oeroud symbool voor de levensweg. Je neemt afscheid van het oude en gaat op pad, het labyrint in, op zoek naar iets wezenlijks. Soms lijk je er te zijn. Dan ben je er weer ver van af. Als je ontdekt wat echt van waarde is voor jou, heb je de kern bereikt. Dan begint je weg terug, het labyrint uit, en onderzoek je hoe je dat nieuwe vorm kunt geven in je leven van alledag, ook voor anderen.     (Voor labyrinten in Nederland, zie > LabyrintWerk.nl

Reisgenoten - de ander en het Andere

"Ik vind steun bij anderen en het Andere en voel me sterker."


Drie mensen onderweg, een symbool geïnspireerd door het verhaal van de Emmaüsgangers (Lucas 24, 13-35):
Twee mannen zijn samen op pad naar het dorp Emmaüs, 
op de derde dag na de kruisiging van Jezus. Onderweg sluit een vreemdeling zich bij hen aan. Pas 's avonds -aan tafel in de herberg- herkennen ze hem ineens als Jezus. Maar dan wordt deze “onttrokken aan hun blik”...

Reisgenoten - jij zelf

"Ik vind steun in mijzelf en voel me sterker."

De pelgrimsstaf kan onderweg je steun en toeverlaat zijn. De staf die pelgrims op het Japanse eiland Shikoku meenemen symboliseert de monnik Kobo Daisha, die aan het begin staat van deze tocht langs 88 tempels. Hij gaat zo als het ware samen met hen op pad. Andere pelgrims kiezen er bewust voor géén staf mee te nemen, zèlf extra aandacht te besteden aan een goede balans en een goed ritme, en zo meer steun in zichzelf te vinden.

De aankomst

"Ik krijg een nieuw inzicht, ik neem een besluit."


Voor de meeste pelgrims is hun tocht ten einde als ze de gekozen bestemming (bijvoorbeeld: Santiago de Compostela of Rome) bereiken. Maar deze aankomst is voor velen niet het echte doel van hun reis...

De thuiskomst

"Ik geef mijn nieuwe inzicht vorm in mijn dagelijks leven."


Het huisje (linkerkant) symboliseert het einde van je reis. Wat betekenen de ervaringen van die reis voor "thuis", voor je leven van alledag?

Tabs

inleiding >

Kracht en vertrouwen

Op je reis komt er niet alleen van buiten hulp, maar ook van binnen. Hoeveel verhalen zijn er niet van “helden” en pelgrims die juist op de moeilijkste momenten op hun reis een grote, onvermoede kracht en creativiteit in zichzelf ontdekten.

Gewoonlijk verschijnen de (innerlijke) bondgenoten op het moment dat je je overgeeft: op het moment dat het tot je doordringt dat je deze reis niet op dezelfde manier tot een goed einde kunt brengen als de voorgaande."
(Joseph Campbell)

Alleen onderweg. Foto: Arno Cuppen

 

"The sky is the limit." Foto: Arno Cuppen

  
Het 
onverwachte dwingt je dus tot het loslaten van oude routines en tot een andere benadering, die vaak leidt tot nieuwe oplossingen. Het zijn, achteraf gezien, vaak de belangrijkste momenten op je reis. Ze leveren niet alleen boeiende verhalen op voor reisgenoten of thuis, maar geven vooral een beter inzicht in jezelf. Daardoor wordt het een reis van betekenis, letterlijk en figuurlijk.

Ervaring is niet wat een mens overkomt; het is wat een mens doet met wat hem overkomt.” 

(Aldous Huxley)

Als je het zò kunt bekijken, zijn de hindernissen op je reis vooral mogelijkheden om je kracht, creativiteit en wijsheid te gebruiken en verder te ontwikkelen. En ... om daarop te leren vertrouwen.

Toen de ridder Parcifal al snel het kasteel vond waar de Heilige Graal bewaard werd, wist hij eigenlijk niet wat te doen. Dan begint zijn jarenlange zwerftocht door een onmetelijk woud, waarbij hij voor talloze opdrachten komt te staan. Uiteindelijk vindt hij het kasteel opnieuw en nu doet hij, gelouterd door zijn reis, het goede. Zo wordt hij de nieuwe Graalkoning.

Parsifal vindt het kasteel met de Heilige Graal opnieuw en weet nu wat hem te doen staat. Door: Hermann Hendrich.

< vervolg

Samen en alleen

Veel pelgrims kiezen ervoor om overdag alleen te lopen (of fietsen) en ‘s avonds het gezelschap van anderen te zoeken, in restaurants en herbergen.
Zo reis je in je eigen ritme en met je eigen gedachten, om ze daarna uit te wisselen met die van anderen. Al

doende weeft zich een zelfinzicht: alleen, samen, alleen, samen.
Dat "samen en alleen" geldt ook voor reisgenoten in een meer overdrachtelijke zin:

Probeer niet in de voetstappen van de ouden te treden. Zoek zelf wat zij zochten.”
(Matsuo Basho)

Beklimming van de berg Fuji (Japan): bijna boven. Door: Z3144228. Bron: Wikipedia.

“De kracht van betekenis” (2017), Uitgeverij Ten Have.

De kracht van betekenis

In haar boek met die titel beschrijft Emily Esfahani Smith waarom “de zoektocht naar zin veel meer voldoening schenkt dan de zoektocht naar persoonlijk geluk” en wat de “pijlers” zijn van een zinvol leven:
1. een samenhangend verhaal scheppen van je leven

   (zie hierna > Wat is mijn mythe?)
2. betekenisvolle relaties hebben met andere mensen
   (zie > Reisgenoten – de ander)

3. verbinding zoeken met iets wat groter is dan je zelf
   (zie > Reisgenoten – het Andere)

4. werken aan iets dat bijdraagt aan de samenleving
   (zie > De thuiskomst).

Wat is mijn mythe?

Onderweg zullen belangrijke gebeurtenissen uit je leven boven komen. Sommigen zeggen: “Het is eenmaal zo gelopen. Punt.” Maar zo simpel is dat niet:
 
De wereld is niet gewoon wat ze is. Ze is wat we begrijpen dat ze is.
(Yann Martel)

Dat geldt ook voor je eigen leven. Door je levensverhaal oprecht te leren vertellen kun je jezelf en de wereld beter begrijpen, en van daaruit handelen naar wie je ten diepste bent. 

Eén keer stond ik sprakeloos.
Dat was toen iemand mij vroeg:
“Wie ben jij”

(Kahlil Gibran)

“Stargazing”, door: Greg Rakozy.