Reisgenoten - de ander en het Andere

Reisgenoten - de ander en het Andere

"Ik vind steun bij anderen en het Andere en voel me sterker."


Drie mensen onderweg, een symbool geïnspireerd door het verhaal van de Emmaüsgangers (Lucas 24, 13-35):
Twee mannen zijn samen op pad naar het dorp Emmaüs, 
op de derde dag na de kruisiging van Jezus. Onderweg sluit een vreemdeling zich bij hen aan. Pas 's avonds -aan tafel in de herberg- herkennen ze hem ineens als Jezus. Maar dan wordt deze “onttrokken aan hun blik”...

Een pelgrimsreis in 7 etappes


  

Laat je inspireren door mensen die vóór jou op pad gingen, en...

volg dan je eigen spoor.

De oproep

"Ik word uitgedaagd".


Het huisje (rechterkant) symboliseert je leven van alledag.
De oproep doet je besluiten om je vertrouwde omgeving achter je te laten en op reis te gaan

Het vertrek

"Ik ga de uitdaging aan, ik ga op reis."


De rugzak symboliseert je beslissing om echt op pad te gaan.
Neem niet meer mee dan je echt nodig hebt:

Als je je rugzak te vol stopt, heb je geen plek meer voor nieuwe ervaringen.”
(Een pelgrim)

Op reis

 "Ik word werkelijk getest."


Het labyrint is een oeroud symbool voor de levensweg. Je neemt afscheid van het oude en gaat op pad, het labyrint in, op zoek naar iets wezenlijks. Soms lijk je er te zijn. Dan ben je er weer ver van af. Als je ontdekt wat echt van waarde is voor jou, heb je de kern bereikt. Dan begint je weg terug, het labyrint uit, en onderzoek je hoe je dat nieuwe vorm kunt geven in je leven van alledag, ook voor anderen.     (Voor labyrinten in Nederland, zie > LabyrintWerk.nl

Reisgenoten - de ander en het Andere

"Ik vind steun bij anderen en het Andere en voel me sterker."


Drie mensen onderweg, een symbool geïnspireerd door het verhaal van de Emmaüsgangers (Lucas 24, 13-35):
Twee mannen zijn samen op pad naar het dorp Emmaüs, 
op de derde dag na de kruisiging van Jezus. Onderweg sluit een vreemdeling zich bij hen aan. Pas 's avonds -aan tafel in de herberg- herkennen ze hem ineens als Jezus. Maar dan wordt deze “onttrokken aan hun blik”...

Reisgenoten - jij zelf

"Ik vind steun in mijzelf en voel me sterker."

De pelgrimsstaf kan onderweg je steun en toeverlaat zijn. De staf die pelgrims op het Japanse eiland Shikoku meenemen symboliseert de monnik Kobo Daisha, die aan het begin staat van deze tocht langs 88 tempels. Hij gaat zo als het ware samen met hen op pad. Andere pelgrims kiezen er bewust voor géén staf mee te nemen, zèlf extra aandacht te besteden aan een goede balans en een goed ritme, en zo meer steun in zichzelf te vinden.

De aankomst

"Ik krijg een nieuw inzicht, ik neem een besluit."


Voor de meeste pelgrims is hun tocht ten einde als ze de gekozen bestemming (bijvoorbeeld: Santiago de Compostela of Rome) bereiken. Maar deze aankomst is voor velen niet het echte doel van hun reis...

De thuiskomst

"Ik geef mijn nieuwe inzicht vorm in mijn dagelijks leven."


Het huisje (linkerkant) symboliseert het einde van je reis. Wat betekenen de ervaringen van die reis voor "thuis", voor je leven van alledag?

Tabs

inleiding >

Magie en ontmoeten

Onderweg loeren natuurlijk niet alleen "gevaren". Je zult er ook je bondgenoten vinden. Hoeveel pelgrimsverhalen zijn er niet over bijzondere ontmoetingen, grote gastvrijheid, en belangeloze hulp die onverwacht wordt aangeboden?
In de grote reisverhalen spreekt men dan over "magie" en "engelen". Op de pelgrimswegen naar Santiago wordt dan vaak "Jacobus" aangehaald, al dan niet voor de grap.

Op het moment dat je jezelf 
waarachtig ergens voor inzet, komt

Reisgenoten: pelgrims bidden bij de Kyaiktiyo Pagode (of: Gouden Rots), Myanmar. Foto: Thorsten Bachner. Bron: Wikimedia Commons.

Engel op de Ponte Sant'Angelo, Rome. Foto: Arno Cuppen.

  
ook de voorzienigheid in beweging. Er gebeuren allerlei dingen om je te helpen, die anders nooit gebeurd zouden zijn.
(J.W. von Goethe (1749-1832))

Volg je passie en het universum opent deuren waar er eerst alleen muren waren.”
(Joseph Campbell (1904-1987))

Onderweg ontstaan vriendschappen voor het leven. Maar bij het ontmoeten van reisgenoten hoort toch ook vaak: afscheid nemen, wat heel moeilijk kan zijn. 
Soms reizen mensen samen terwijl

ze elkaar -letterlijk of figuurlijk- niet verstaan. Is er dan een diepere verbondenheid? of ... is het vooral: opzien tegen het alleen verder moeten gaan?

Als het dat laatste is, stap daar dan over heen. Je zult zien dat je daarna meer dan ooit openstaat voor nieuwe ontmoetingen. 
Bovendien: je wilde toch ook je eigen weg gaan? Pelgrim André sprak daarom met zichzelf af dat hij maximaal drie dagen met dezelfde reisgenoten zou optrekken. Hij heeft zich daaraan gehouden, al was het soms met pijn en moeite.

Afscheid in Saint-Jean-Pied-de-Port, de Pyreneeën tegemoet. Foto: Arno Cuppen.

< vervolg

Miljarden reisgenoten

“Waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn ben ik in hun midden” (Matteüs 18:20). Het is een mooi beeld, dat ook niet-religieus kan worden beschreven:
Als we met velen aan iets bijzondere betekenis willen toekennen -iets wat uitstijgt boven ons eigen, beperkte “zelf”- dan wordt dat bijna als

vanzelf werkelijkheid.
Pelgrims uit de hele wereld zijn onderweg, op voor hen betekenisvolle reizen. Dat schept verbondenheid en inspireert.
En zo zijn wij in feite natuurlijk allemaal op reis door het leven...

De wereld is een herberg voor reizigers.” 
(Afghaans gezegde)

Reisgenoten: pelgrims lopen aan het slot van hun “Hadj” zeven keer rond de Ka'aba in Mekka. Foto: Fadi el Binni. Bron: Wikimedia Commons.

Een acacia (tortilis) en de Ol Doinyo Lengai vulkaan (Tanzania). Foto: Nevit Dilmen. Bron: Wikimedia Commons.

Takken en wortels

De boom is een universeel symbool voor de verbinding tussen de onderwereld, de mensenwereld, en de godenwereld, tussen het zichtbare en het onzichtbare. Het verbeeldt de eindeloos vertakte verscheidenheid van het leven op aarde èn de gezamenlijke afstamming:

"Wanneer de takken van de bomen ruzie maken, omhelzen hun wortels elkaar."

(Afrikaans gezegde) 

Oftewel: als de verschillen eenzijdig worden benadrukt en daardoor conflicten ontstaan, is het belangrijk om terug te gaan naar de gezamenlijke wortels, die staan voor:

"het onzichtbare, het onstoffelijke, het ongedifferentieerde, de stilte waaruit alles voortkomt en waarin alles terugkeert."
(Danielle en Olivier Föllmi,
in: 
"Wijsheid uit Afrika")

"Earthrise"

Op 24 december 1968, tijdens de eerste bemande vlucht om de maan door de Appolo 8, nam astronaut Bill Anders een foto die ons beeld van onze aarde voor goed veranderde: “Earthrise” werd deze foto genoemd. Zo hadden we nog nooit naar ons zelf kunnen kijken:

De aarde te zien zoals ze werkelijk is, klein en blauw en mooi in die eeuwige stilte waarin ze rondzweeft, is onszelf zien als passagiers van de aarde, broeders op die heldere liefelijkheid in die eeuwige kilte – broeders die nu echt weten dat ze broeders zijn.”
(Archibald MacLeish,
in: The New York Times)

“Earthrise”, door: Bill Anders, NASA. Bron: Wikipedia.