De thuiskomst

De thuiskomst

"Ik geef mijn nieuwe inzicht vorm in mijn dagelijks leven."


Het huisje (linkerkant) symboliseert het einde van je reis. Wat betekenen de ervaringen van die reis voor "thuis", voor je leven van alledag?

Een pelgrimsreis in 7 etappes


  

Laat je inspireren door mensen die vóór jou op pad gingen, en...

volg dan je eigen spoor.

De oproep

"Ik word uitgedaagd".


Het huisje (rechterkant) symboliseert je leven van alledag.
De oproep doet je besluiten om je vertrouwde omgeving achter je te laten en op reis te gaan

Het vertrek

"Ik ga de uitdaging aan, ik ga op reis."


De rugzak symboliseert je beslissing om echt op pad te gaan.
Neem niet meer mee dan je echt nodig hebt:

Als je je rugzak te vol stopt, heb je geen plek meer voor nieuwe ervaringen.”
(Een pelgrim)

Op reis

 "Ik word werkelijk getest."


Het labyrint is een oeroud symbool voor de levensweg. Je neemt afscheid van het oude en gaat op pad, het labyrint in, op zoek naar iets wezenlijks. Soms lijk je er te zijn. Dan ben je er weer ver van af. Als je ontdekt wat echt van waarde is voor jou, heb je de kern bereikt. Dan begint je weg terug, het labyrint uit, en onderzoek je hoe je dat nieuwe vorm kunt geven in je leven van alledag, ook voor anderen.     (Voor labyrinten in Nederland, zie > LabyrintWerk.nl

Reisgenoten - de ander en het Andere

"Ik vind steun bij anderen en het Andere en voel me sterker."


Drie mensen onderweg, een symbool geïnspireerd door het verhaal van de Emmaüsgangers (Lucas 24, 13-35):
Twee mannen zijn samen op pad naar het dorp Emmaüs, 
op de derde dag na de kruisiging van Jezus. Onderweg sluit een vreemdeling zich bij hen aan. Pas 's avonds -aan tafel in de herberg- herkennen ze hem ineens als Jezus. Maar dan wordt deze “onttrokken aan hun blik”...

Reisgenoten - jij zelf

"Ik vind steun in mijzelf en voel me sterker."

De pelgrimsstaf kan onderweg je steun en toeverlaat zijn. De staf die pelgrims op het Japanse eiland Shikoku meenemen symboliseert de monnik Kobo Daisha, die aan het begin staat van deze tocht langs 88 tempels. Hij gaat zo als het ware samen met hen op pad. Andere pelgrims kiezen er bewust voor géén staf mee te nemen, zèlf extra aandacht te besteden aan een goede balans en een goed ritme, en zo meer steun in zichzelf te vinden.

De aankomst

"Ik krijg een nieuw inzicht, ik neem een besluit."


Voor de meeste pelgrims is hun tocht ten einde als ze de gekozen bestemming (bijvoorbeeld: Santiago de Compostela of Rome) bereiken. Maar deze aankomst is voor velen niet het echte doel van hun reis...

De thuiskomst

"Ik geef mijn nieuwe inzicht vorm in mijn dagelijks leven."


Het huisje (linkerkant) symboliseert het einde van je reis. Wat betekenen de ervaringen van die reis voor "thuis", voor je leven van alledag?

Tabs

inleiding >

De moeilijkste etappe?

In de grote reisverhalen is dit het fraaie slot: na lange omzwervingen komt de held(in) thuis met een schat, bijvoorbeeld een geneeskrachtige toverdrank of gouden appels die de eters ervan onsterfelijk zullen maken. De schat is het bewijs van een geslaagde missie, maar vooral: iets wat gedeeld kan worden met de thuisblijvers.

Welke “schat” neem jij als pelgrim mee naar huis? Wat maakte voor jou de reis betekenisvol?

Naast alle persoonlijke verschillen

De Griekse held Herakles steelt de gouden appels uit de tuin van de Hesperiden. Door: Lucas Cranach. Bron: Wikimedia Commons.

Welkom thuis in Afghanistan voor pelgrims na afloop van hun “hadj”. Foto: Majid Saeedi.

  
hebben de antwoorden van veel pelgrims dit gemeen:

  • het eenvoudige leven-bij-de-dag, met weinig spullen,
  • het loslaten van zekerheden: leren vertrouwen dat het goed komt,
  • het belang van: gastvrijheid, ontmoetingen en verbondenheid,
  • de “magie”: “toevallige” gebeur- tenissen, “wonderen” onderweg.

Hoe kun je deze en andere ervaringen en inzichten betekenis geven voor je leven van alledag, ook in relatie tot anderen?

Je terugkeer in het dagelijks leven

is de test van je pelgrimstocht.
(Jennifer Westwood)

Deze "test" kan wel eens de moeilijkste etappe van je reis zijn. Je staat er nu alleen voor. Ook je reisgenoten zijn naar huis.
Bovendien: thuis is het dagelijkse leven vaak gewoon doorgegaan. Je thuiskomst is dus als het ware een ontmoeting tussen twee werelden. Kun je open staan voor de ervaringen van de thuisblijvers of staat jouw bijzondere reis dat in de weg? Andersom: kun jij dat bijzondere onder woorden brengen? En kun en wil je vertellen wat de reis jou persoonlijk heeft gedaan?

Gebedsvlaggen: de wind zal de zegeningen van rede, compassie, kracht en wijsheid naar alle levende wezens brengen. (Kathmandu, Nepal). Foto: Bidhan Rajkarnikar. Bron: Wikimedia Commons.

< vervolg

De cirkel rond

Bij De aankomst citeerden we de uitspraak “de weg is het doel”, en dus niet: Santiago of Rome. Toch is het onderweg zijn geen doel op zich. Uiteindelijk gaat het er om: thuis te komen bij jezelf, de cirkel rond te maken, tegenstellingen te over-bruggen, vrede in jezelf te vinden. 
 
Het einde van al ons zoeken zal zijn

als wij aankomen waar we zijn begonnen en deze plaats voor het eerst kennen.”
(T.S. Eliot)

Een pelgrimstocht kan voor dat zoeken een belangrijke etappe zijn, maar dat hoeft niet:

Het pad rond ons huis is ook de plek waar we wakker worden.”
 (Thich Nhat Hanh)


Filmtrailer "Walk with me" (2017):
op reis met de boeddhistische zenmeester 
Thich Nhat Hanh.

Een lucifer licht op in het donker...

"Alledaagse wondertjes"

Voor sommigen betekent hun pelgrimstocht een ervaring die hun leven helemaal verandert. Maar ook als er geen ommezwaai is, kan zo'n reis betekenisvol zijn. Verandering is geen doel op zich, maar hangt samen met de vragen die je jezelf stelt.

Wat is de zin van het leven? Dat was alles – een eenvoudige vraag: een vraag die je door de jaren heen dreigt te omsingelen. De grote

openbaring was nooit gekomen. De grote openbaring zou misschien ook nooit komen. In plaats daarvan waren er kleine alledaagse wondertjes, heldere momenten, lucifers die onverwacht in het donker oplichten. Dit was er zo één.”
(Virginia Woolf)

"Voor de verlichting: hout hakken en water halen.
Na de verlichting: hout hakken en water halen
.”
(Zen wijsheid)

"Ultreia!"

Met deze kreet spoorden pelgrims onderweg naar Santiago de Compostela elkaar vroeger aan: "Vooruit, steeds verder… ".
Zo gaan tegenwoordig veel pelgrims steeds opnieuw op pad. Er zijn mensen die al voor de vijfde of tiende keer de beroemde Camino Francés “doen”. Anderen

lopen of fietsen alle Caminos door Spanje en Portugal. “Ultreia!” Voor hen zal het elke keer weer een bron van inspiratie zijn.
Of... is de Camino misschien een nieuwe “comfortzone” geworden? En... kun je daar dan nog pelgrim (= vreemdeling) zijn?
Deze vragen beantwoordt iedereen natuurlijk voor zich, maar het lijkt zinvol om ze te stellen.

“Over de hele wereld is een teer netwerk van wegen gespannen.” (Robert Macfarlane, hier onderweg op de The Broomway (VK); foto: David Quentin).