De aankomst

De aankomst

"Ik krijg een nieuw inzicht, ik neem een besluit."


Voor de meeste pelgrims is hun tocht ten einde als ze de gekozen bestemming (bijvoorbeeld: Santiago de Compostela of Rome) bereiken. Maar deze aankomst is voor velen niet het echte doel van hun reis...

Een pelgrimsreis in 7 etappes


  

Laat je inspireren door mensen die vóór jou op pad gingen, en...

volg dan je eigen spoor.

De oproep

"Ik word uitgedaagd".


Het huisje (rechterkant) symboliseert je leven van alledag.
De oproep doet je besluiten om je vertrouwde omgeving achter je te laten en op reis te gaan

Het vertrek

"Ik ga de uitdaging aan, ik ga op reis."


De rugzak symboliseert je beslissing om echt op pad te gaan.
Neem niet meer mee dan je echt nodig hebt:

Als je je rugzak te vol stopt, heb je geen plek meer voor nieuwe ervaringen.”
(Een pelgrim)

Op reis

 "Ik word werkelijk getest."


Het labyrint is een oeroud symbool voor de levensweg. Je neemt afscheid van het oude en gaat op pad, het labyrint in, op zoek naar iets wezenlijks. Soms lijk je er te zijn. Dan ben je er weer ver van af. Als je ontdekt wat echt van waarde is voor jou, heb je de kern bereikt. Dan begint je weg terug, het labyrint uit, en onderzoek je hoe je dat nieuwe vorm kunt geven in je leven van alledag, ook voor anderen.     (Voor labyrinten in Nederland, zie > LabyrintWerk.nl

Reisgenoten - de ander en het Andere

"Ik vind steun bij anderen en het Andere en voel me sterker."


Drie mensen onderweg, een symbool geïnspireerd door het verhaal van de Emmaüsgangers (Lucas 24, 13-35):
Twee mannen zijn samen op pad naar het dorp Emmaüs, 
op de derde dag na de kruisiging van Jezus. Onderweg sluit een vreemdeling zich bij hen aan. Pas 's avonds -aan tafel in de herberg- herkennen ze hem ineens als Jezus. Maar dan wordt deze “onttrokken aan hun blik”...

Reisgenoten - jij zelf

"Ik vind steun in mijzelf en voel me sterker."

De pelgrimsstaf kan onderweg je steun en toeverlaat zijn. De staf die pelgrims op het Japanse eiland Shikoku meenemen symboliseert de monnik Kobo Daisha, die aan het begin staat van deze tocht langs 88 tempels. Hij gaat zo als het ware samen met hen op pad. Andere pelgrims kiezen er bewust voor géén staf mee te nemen, zèlf extra aandacht te besteden aan een goede balans en een goed ritme, en zo meer steun in zichzelf te vinden.

De aankomst

"Ik krijg een nieuw inzicht, ik neem een besluit."


Voor de meeste pelgrims is hun tocht ten einde als ze de gekozen bestemming (bijvoorbeeld: Santiago de Compostela of Rome) bereiken. Maar deze aankomst is voor velen niet het echte doel van hun reis...

De thuiskomst

"Ik geef mijn nieuwe inzicht vorm in mijn dagelijks leven."


Het huisje (linkerkant) symboliseert het einde van je reis. Wat betekenen de ervaringen van die reis voor "thuis", voor je leven van alledag?

Tabs

inleiding >

De kern bereikt?

In de metafoor van de reis betekent je aankomst: dat je de kern (van het labyrint) hebt bereikt, dat je jouw “Graal” hebt gevonden. Je weet wat werkelijk van betekenis ("heilig") is voor jou. Misschien heb je zelfs jouw roeping ontdekt:

Je roeping ligt daar waar je diepste vreugde en de behoefte van de wereld elkaar tegenkomen”.
(Frederick Buechner)

Op pelgrimstocht betekent de aankomst vooral: het bereiken van de door jou gekozen, bijzondere plaats. Het kan natuurlijk goed zijn dat je daar aankomt vóórdat de vragen waarmee je op pad ging zijn

Aankomst bij het heiligdom voor de martelaren van Uganda (Namugongo, Kampala).

Jongens in gebed bij de westmuur (“Klaagmuur”) van de voormalige Joodse Tempel, Jerusalem. Foto: TijsB. Bron: Wikimedia Commons.

  
beantwoord...

Voor sommigen is de aankomst vooral een teleurstelling, Ineens is er het besef dat de reis voorbij is. Dat het gedaan is met het inmiddels zo vertrouwde, simpele leven onderweg. Met het dag-in-dag-uit op loop- of fietssnelheid verder trekken, samen met andere pelgrims.

Bij aankomst in grote steden als Santiago de Compostela of Rome blijkt het “gewone” leven daar volop door te draaien, met alle drukte en hektiek. Daar sta je dan...

Er zijn pelgrims die daarom besluiten om nog op de dag van aankomst weer te vertrekken. Enkelen van hen krijgen later veel spijt van dit

plotselinge afscheid.
Is zo'n snel 
vertrek soms ook niet een vlucht vooruit? Wat verwachtte je van je aankomst? Zit de teleurstelling niet deels in je zelf?

"Verwacht niet dat Ithaka je rijkdom schenken zal. Ithaka gaf je de mooie reis ...”
(Konstantinos Kavafis)

Er is geen weg naar het geluk; geluk is de weg
(Gautama Boeddha)

Na aankomst op je plaats van bestemming ga je wéér een drempel over. Je gaat terug naar huis. 
Ook deze drempel is, net als je vertrek van huis, een belangrijk moment. Neem er de tijd voor...

Na het bezoek aan een heilige plaats passeer je opnieuw de toegangspoort, een symbolische drempel. Foto: Reggaeman. Bron: Wikimedia Commons.
< vervolg

Heilige plaatsen

Alle grote religies kennen hun heilige plaatsen. Dààr is contact geweest met het goddelijke: profeten zijn er geboren of begraven, inzichten of wetten werden er geopenbaard, goddelijke ingrepen vonden er plaats (zoals wonderlijke genezingen). Op die plaatsen kunnen pelgrims als het ware een glimp ervaren van het grote mysterie. Dat is zo wezenlijk,
dat gedetailleerd is voorgeschreven hoe zij zich dan moeten gedragen (gebeden, kleding, rituelen, etc.).

Voor veel pelgrims van nu staan de religieuze motieven niet meer centraal. Voor hen geldt vooral: “de weg is het doel” en dus niet die heilige plaats die zij toch vaak als bestemming kiezen. Het wordt daarmee een reis waaraan zij zelf invulling mogen en moeten geven.

Een pelgrim draagt een replica van de basiliek van de Virgen de lo Vasquez (Chili) op zijn rug.

Pelgrims in Bodhgaya (India), waar Gautama Boeddha de verlichting bereikte.

Mystieke ervaringen

Of je reis wel of niet religieus is geïnspireerd, onderweg kun je meer dan anders open staan voor “mystieke ervaringen”: momenten waarop je uitstijgt boven het dagelijkse en je je verbonden voelt met iets wat groots en zinvol is, al is dat nog zo moeilijk te verwoorden.

Het kan je, bijvoorbeeld, overkomen onder een eindeloze sterrenhemel, bij bijzondere generositeit, tijdens een prachtig muziekstuk of een speciale ontmoeting.
Maar ook... als voor jou ineens alle puzzle stukjes samen vallen. Als je in een flits een diepgaand inzicht ervaart of het antwoord vindt op een vraag waarmee je al zo lang rondliep.

De "klus" geklaard?

Na aankomst in Santiago of Rome krijgen pelgrims een getuigschrift. Chinese pelgrims krijgen bij aankomst op een heilige berg een stempel. Pelgrims naar Mekka mogen na afloop de eretitel “haji” voeren en pelgrims die het eiland Shikoku hebben gerond: “henro san”.

Daarmee lijkt je tocht afgesloten. Maar, niets is minder waar. Nu wacht een nieuwe uitdaging: je ervaringen en inzichten naar huis te brengen. Je laat de vertrouwde markeringen van je pelgrimsweg achter je en zet nu zèlf je route uit, door je reis betekenis te geven in je leven van alledag, ook in relatie tot anderen > De thuiskomst

Heiligdom op de berg Hua, één van de vijf heilige bergen van China. Foto: Raffaele Nicolussi. Bron: Wikimedia Commons.